Conservering en restauratie - Conservering

Vanaf het moment dat een schilderij gemaakt is begint het te veranderen door natuurlijke veroudering, licht, warmte, vocht, ongelukjes, de "goede" zorgen van de eigenaar en helaas zijn ook ondeskundige restauraties nog vaak oorzaak van schade.

Dit alles is reden ook aandacht aan conservering te besteden. Onder conservering wordt het geheel van maatregelen en handelingen verstaan die ervoor zorgen dat de toestand van een kunstwerk stabiel blijft en het verval wordt tegengehouden of vertraagd. Dit kan bestaan uit passieve conservering zoals het verbeteren van het klimaat, de presentatie of de opslag van het werk. Wanneer het object al in verval is geraakt is actieve conservering een optie. Er wordt dan bijvoorbeeld vuil verwijderd, constructies worden verstevigd of losse delen vastgezet. Het verval van het voorwerp wordt ongedaan gemaakt en hij is voor de toekomst weer beschermd. Daarbij wordt geprobeerd zoveel mogelijk origineel materiaal en historische sporen van vervaardiging te behouden.

Naast geregelde inspectie kan al veel schade voorkomen worden door een juiste inlijsting (dat wel iets verder gaat dan menig lijstenmaker levert). Maar vooral van belang is het in de hand houden van licht, temperatuur en vochtigheidsgraad. In een museumdepot kan dit vaak worden beheerst, maar in museumzalen en vooral in particuliere woningen is de juiste temperatuur en vochtgraad lang niet altijd in de hand te houden.

Een schilderij bestaat uit natuurlijke materialen welke op warmte en vocht reageren door zich samen te trekken of op te zwellen. Jammer genoeg reageren de verschillende materialen in een schilderij niet alle op dezelfde wijze, hierdoor ontstaan dan spanningen welke zorgen voor bijvoorbeeld barstvorming, slaphangen, plooivorming in doek en bij panelen zelfs scheuren!